Oorlogsdagboek 1944-1945

Uitgelicht

Toen eind september 1944 de Geallieerden de Slag om Arnhem hadden verloren, begon er een lange ellendige winter in Noord-Nederland. Lidy ‘Top’ (haar padvindstersnaam) van der Meulen was op dat moment 21 jaar en woonde nog bij haar ouders Voorburg. Om de moed erin te houden begon ze die herfst een dagboekje met als titel ‘Zoekt schoonheid in alles’. Daarin schreef ze op wat ze ondanks alles toch nog aan moois kon ervaren in vooral de natuur, haar grote liefde. Ook maakte ze daar tekeningen bij.

Ze hield dit dagboekje bij van 22 oktober tot en met 17 november 1944; tijdens de Hongerwinter kon ze het kennelijk niet meer opbrengen. Op 17 april 1945 pakte ze de draad weer op. Haar boekje stopt op dinsdag 24 april 1945, twee weken voordat de Canadezen op 9 mei Voorburg binnentrokken. Op deze pagina vindt u ruim 75 jaar na dato haar dagelijkse (aan)tekeningen. Lees verder

Zaterdag 18 november 1944 – donderdag 11 april 1945

Na 17 november 1944 zwijgt Lidy’s dagboekje, ik vermoed omdat ze het niet meer kon opbrengen om op deze manier elke dag de moed erin te houden. Pas vijf maanden later, na de lange Hongerwinter, pakt ze de draad weer op. Vanaf 12 april 2021, 76 jaar na dato, kunt u via deze site haar dagelijkse (aan)tekeningen verder volgen.

Dochter Marijke

Lees verder

Vrijdag 17 november 1944

Regen, regen, regen, een onafgebroken stroom. De mensen spoeden zich voort in de gietende regen.

Alle najaarspracht is verdwenen. De bomen zijn kaal en troosteloos op deze middag. Schoonheid aan die kale bomen? Ja, misschien als de voorjaarszon ze beschijnt, maar nu?

De berk echter maakt een uitzondering. Gracieus steken haar sierlijke gebogen takken omhoog met de dunne twijgen, eindigend in katjes. Een fijn netwerk van takjes. De slanke stam met de witte bast en de bruine plekken, die elkaar zo mooi afwisselen.

Wat een sierlijke boom is de berk toch! Ik heb haar altijd een van de mooiste bomen gevonden en zelfs op een regendag is ze een en al sierlijkheid. Lees verder

Donderdag 16 november 1944

Ik werk op het departement van Economische Zaken aan het Bezuidenhout. Het gebouw is modern ingericht.

Wat me echter iedere dag weer treft, is de prachtige marmeren trap met de mooie rode Perzische lopers. Als je de trap opgaat met de gebeeldhouwde leuningen, valt er gedempt licht door de aardige gebrandschilderde ramen, met vignetten van handel, scheepvaart, visserij, landbouw, nijverheid en dergelijke.

Bovengekomen sta je in een grote, brede hal, ook met marmeren uitgebeitelde banken en een groot tapijt. Hier en daar zuilen met verlichting. Het geheel doet zeer smaakvol aan. Ik vind dit iedere keer weer even mooi. Lees verder

Woensdag 15 november 1944

Na enige weken regen en storm is het vandaag droog en mooi weer. De eerste nachtvorst is gekomen. Wat is het fijn om weer eens een heldere blauwe lucht te zien!

De zon gaat oranje onder boven de nevelige weilanden. In de stille sloot weerkaatst het laatste zonlicht en de hele omgeving met nevels en zon weerspiegelt zich in het water. Het belooft een mooie maar koude sterrennacht te worden. De kraaien vliegen in groepen naar hun slaapplaatsen. Groepen spreeuwen trekken over.

De zon zinkt zacht in het westen
De vogels gaan naar ’t nest Lees verder

Dinsdag 14 november 1944

In een bloemenwinkel zag ik vandaag een prachtige vaas met aronskelken (calla aethiopica).

De witte kelken met de fijne aderen stonden smetteloos open. In het midden de zware gele bloemorganen. Het gele stuifmeel hing los aan de meeldraden. Hier en daar lag een hoopje in de witte kelk.

Wat een blanke schoonheid heeft deze bloem, die zo veel voor grafwerk gebruikt wordt! Deze blankheid symboliseert als het ware de onschuld, maar ook vergeving en genade.

Hoe schoon is oh God uw natuur Lees verder

Maandag 13 november 1944

Vandaag las ik toevallig de drieëntwintigste psalm, waar staat onder meer:

De Heer is mijn herder,
Niets ontbreekt mij
Hij doet mij nederliggen in grazige weiden
Hij geeft mij rust aan stille wateren
Hij verkwikt mijn ziel
Hij leidt mij in het rechte spoor
Om Zijn naams wil.
Ook al ga ik door een dal van diepe duisternis
Ik vrees geen kwaad
Want Gij zijdt met mij.

De laatste regels las ik ook op een soldatengraf op de Grebbe.
Nu is het weer oorlog in Nederland.

Want Gij zijdt met mij… Lees verder

Zondag 12 november 1944

Vandaag heb ik zo veel schoons gezien, dat ik heus niet weet wat het mooiste was. Prachtige schilderijen, mooie kostuums, kunstvol borduurwerk, houtsnijwerk, plafondversieringen, tekenwerk, gebrandschilderde ramen enz.

Ik geloof dat ik de ramen nog het mooiste vond. Zij stellen voor het slot Nassau-Dietz en Nassau-Dillenburg, omgeven door de wapens van de verschillende omliggende plaatsjes. Mooi valt het zonlicht door deze stijlvolle ramen op de borstbeelden van onze vorsten van het Huis van Oranje, vooral op prins Willem.

Wilhelmus van Naussauwe
Ben ik van Duytsen bloedt Lees verder

Zaterdag 11 november 1944

De zwarte bomen staan geëtst op blanke
Vreemdlichte luchtreep, maar daarboven dreigen
De hemel streng beheersend ‘lijk hun eigen
Domein loodgrijzen loden wolkenbanken.

Wijnkleurige eiken en gele berken zwijgen,
Die steeds nog rits’lende en rode ranken
Der wilde wingerd hangen stil, die kranken
Laten, al stervend, blaad’ren als tranen zijgen.

Plots rolt de zon, matgouden bal, door ’t grijze
Der somb’re wolken, tot zij rossig blonden.
Doch openspert een muil, waarvoor ik ijze
Een wolkenwolf – is Fenris losgebonden?
En, gulzig hong’rend naar die hemelspijze
Heeft plots de wolf de gulden zon verslonden.

Hélène Swarth Lees verder

Vrijdag 10 november 1944

Regen, regen, de gehele dag door! Alsmaar grijze luchten en flinke kletterende buien. Dan weer eens een droog uurtje. De planten en heesters druipen van het water. De vogels schuilen tegen de huizen. Alles is triestig en herfstachtig.

De rozenbottels aan de kale struik dragen elk een glinsterende regendruppel. Even breekt de waterige avondzon door en beschijnt hij deze druppels. Het lijken wel parels onder de oranje-rode bottels.

Wat kan een regendruppel mooi zijn. In alles, zelfs in de kleinste regendruppel zit schoonheid. Kleine waterdropp’len… Lees verder

Donderdag 9 november 1944

Najaar – herfst – bessentijd.

In de kale bomen vallen de bessen en vruchten goed op. De bladeren zijn verdord of verdwenen. Veel bessen zijn de vogels ten goede gekomen en de zaden hebben zodoende hun natuurlijke bestemming gevonden.

Waar je ook kijkt: overal bessen en vruchten, met de prachtigste kleuren. Oranje cotoneasterbessen, rozenbottels, rode pruneskersen, rode berberisbessen, zwarte vlierbessen, wijnrode met witte kamperfoeliebessen, witte sneeuwbes enz. enz. Nog eenmaal voor de winterrust vallen de heesters en bomen op door deze pracht. Lees verder