Slot: Dominee hèt een meid! Een interview

Interview uit 1992 door Ruth Winsemius

Lidy Laurense-van der MeulenHet verhalen vertellen zit tot haar eigen verbazing in haar bloed. Van haar losse, sterk relativerende vertelstijl konden de ADW-lezers vier jaar lang maandelijks genieten. Zr. Lidy Laurense-van der Meulen houdt er nu mee op. ‘Je moet niet te lang doorgaan met zoiets’, vindt ze. En bovendien had ze de ongewone ‘gewone’ gebeurtenissen in de laatste standplaats die ze als predikantsvrouw in actieve dienst had, nu beschreven. Lees verder

28. De zegen van Eussie

Bolsward 1958-1968

Hank Brouwer-van der Berg, Eussie (naar Jopie Huisman)Hij was een zeer nuttig man, de oude voddenman. Enige ma­len per week reed hij met zijn bakfiets door de stad en ver­gaarde alles, be­halve de schillen. Hij woonde in Makkum in een verzorgingshuis en luisterde naar de naam Eussie.

Hij was door de hele streek bekend. In Workum in het museum van Jopie Huisman hangt di­verse malen zijn portret. Hij zal tegen de zestig zijn ge­weest, hij liep krom, had een grote pet op, droeg een lange jas die bijna de grond raakte, en te grote schoe­nen. Zijn grote handen waren enorm sterk, want hij tilde met gemak heel zware voorwerpen in zijn bakfiets. Hij deed mij altijd denken aan één van de dwergen uit Walt Disney’s film Sneeuwwitje. Lees verder

27. Water – wolken – winden

Bolsward 1958-1968

Hank Brouwer-van der Berg, TornadoTijdens de winter van 1965 op 1966 regende het veel en lang­durig. Het gemaal bij Staveren was er nog niet en Tacozijl kon niet al het water wegwerken. De zuidwest­hoek van Friesland stond blank. Sommige dorpen waren alleen over het water bereikbaar!

Op een morgen ontdekte ik elf ransuilen naast elkaar op de tak van een iep achter ons huis. Vanuit het park en de weg waren zij niet zichtbaar. Zij hadden kennelijk de hogere en drogere omgeving van Bolsward opgezocht. Zodra het donker werd, gleden zij als geruis­loze scha­duwen de nacht in en te­gen de morgen zaten zij weer naast elkaar op hun tak. Lees verder

26. Palmpaasezeltje

Bolsward 1958-1968

Hank Brouwer-van der Berg, PalmpaasezeltjeHij was een Fries boerenjoch van zeven jaar, opgegroeid op een boerderij midden op het land. Hij sprak uitsluitend Fries en bezocht een school met een Friestalige onderbouw. Ook op de doopsgezinde zondagsschool zat hij nog in de Friese klas. Nederlands verstond hij wel, maar hij zei geen woord in onze vaderlandse taal.

De dieren op de boerderij waren zijn speelmakkers. Hij wist feilloos wel­ke koe en welk kalf bij elkaar hoorden, kende alle schapen en geiten en wist waar de kippen hun eieren legden. Een stugge Friese boer in de dop. In de vakantie ontdekte hij op de Bolswarder veemarkt een slachtkoe die in zijn vaders stal was geboren. Het kind drong zich tussen de koeien door om ‘zijn’ koe aan te halen. Dit tot grote schrik van de vee­kooplui, die hem tussen de dieren wegtrokken.

Lees verder

25. De winter van 1962-1963

Bolsward 1958-1968

Eend op ijsIn Friesland hebben wij verschillende koude winters beleefd. Die van 1962 op 1963 spande de kroon. Zware vorst, hevige sneeuwval en een ijzig harde wind. Het begon al in december. De binnenwegen stoven vol sneeuwduinen. Leo had twee schep­pen in de auto als hij naar Makkum of Witmarsum moest en op zondag, als hij moest preken, ging de buurjongen mee als uitgraaf- en auto-optil­hulp. Dat kon met een Citroën 2CV, een zogenaamde ‘eend’. Lees verder

24. Menno Simons

Bolsward 1958-1968

Hank Brouwer-van der Berg, Pittie op kanselDaar één van de kinderen als kleuter erg bang voor honden was, besloten wij zelf een hondje te nemen. Niet te groot, een ‘speelhond’. Wij werden op onze wenken bediend, want de volgende dag kreeg de hond van een kerkenraadslid uit Mak­kum jongen. Klein soort van on­bekend ras uit ‘mennist nest’.

Zes weken later deed een klein zwart gladharig reutje met witte bef en teentjes zijn intrede in de pastorie. Hij werd Pittie genoemd. De kinderen waren er blij mee. De grote kunst bleek om hem binnen de tuin te houden, want hij kon gemakkelijk tussen de struiken door en zelfs door de een­denvijver. “Een Makkumer vrijbuiter,” zei Leo. Lees verder

21. De pil

Bolsward 1958-1968

Doopsgezinde kerk in BolswardToen de kinderen beiden naar school gingen, kreeg ik meer vrije tijd. Al spoedig deed het Groene Kruis een beroep op mij voor een bestuurs­functie. Mijn taak werd de organisatie van de Emma-Bloemcollecte en het bijwo­nen van de moeder- en kleutercursussen. Hierdoor kreeg ik ter plaatse meer bekend­heid en werd ik voorzien van twee stempeltjes: doopsgezind en het Groene Kruis.

In de jaren zestig kwam de anticonceptiepil op de markt. Op de cursussen werd er echter niet over gesproken. De rk-kerk was ertegen en de calvi­nisten hadden hun standpunt nog niet bepaald. De doopsgezinden vonden dat mondige mensen zelf over het gebruik moesten beslissen. Lees verder

20. Poele

Bolsward 1958-1968

Hank Brouwer-van der Berg, PoeleDe vijver achter onze Bolswarder pastorietuin werd bevolkt door een twintigtal eenden. Vanuit het huis konden wij het hele jaar door het eendenleven meemaken. In de winter be­gonnen de woerden al vele kunsten te vertonen voor de da­mes. Begin maart gingen de eendenparen op de vreemdste plaatsen op zoek naar nestgelegenheid. Lees verder