Woensdag 8 november 1944

Zo langzamerhand is alles kaal geworden. De meeste bomen en struiken zijn nu kaal. De vaste planten sterven af. De winter doet z’n intrede, hoewel de vorst nog op zich laat wachten.

De struikrozen in de stadstuin bezitten nog wat armoedige blaadjes. Wat uitgebloeide bloemen zitten er hier en daar tussen. Slechts één mooie late gele theeroos staat nog in volle bloei. Haar schoonheid valt des te meer op nu ze alleen over is. De laatste glans van de zomer.

It’s the last day of summer
Left blooming alone
All her lovely companions
Are faded and gone

Lees verder

Dinsdag 7 november 1944

Vanuit ons kantoorraam kijken wij op een akelige nare binnenplaats met aan alle zijden hoge gebouwen. Enkele armoedige struiken staan daar geplant. Slechts één boom vormt hierop een uitzondering. Precies in de hoek namelijk staat een prachtige hoge treurbeuk, wel twee verdiepingen hoog. Hij staat beschut voor de woedende novemberstormen en heeft bijna nog alle bladeren.

Als de zon op de boom schijnt, is het een lust voor het oog. Goud-geel-groen-bruin met de dikke grijze stam en takken. Op de sombere binnenplaats wordt de herfstpracht nog lang bewaard.

Herfsttij kleurt de bomen
Terwijl de storm reeds woedt Lees verder

Maandag 6 november 1944

De jonge Canadese populieren staan juist in de volle wind. Zij hebben nog ongeveer de helft van hun blad. Deze mooie geel-groen-bruine, bijna driehoekige bladeren, die zo leuk ritselen en zich snel bewegen aan hun dunne stelen, worden door de wind flink door elkaar geschud. Een en al beweeglijkheid in de bomen. Mooi steken ze af tegen de blauwe hemel met de witte wolkenballen en het groene gras eronder.

De zon bestraalt de snel trillende en bewegende balderen, waardoor de herfsttint goed opvalt.

Hoe schoon is o God Uw natuur! Lees verder

Zondag 5 november 1944

Regen en wind. Najaarsstormen. De regenwolken vliegen als wilde gevaarten langs de lucht. Het is koud en akelig.

De bomen die deze hele week hun herfstpracht tentoongespreid hebben, verliezen plots al hun bladeren. In een slag zijn de linden en de beuken kaal. Heerlijk is het om door de wind voortgeduwd te worden. De bladeren vliegen om je heen. Wat zijn ze mooi in hun prachtige goud-groen-gele tinten! Zij spelen hun laatste wilde spel op de hoeken van de straten.

De natuur sterft en gaat de winter in. Laten wij hopen dat zij weer ontwaakt door de aanraking van de vrede.

Rijk van alle bomen
vallen blaad’ren neer Lees verder

Zaterdag 4 november 1944

Najaar. Dat wil zeggen: regen, stormen, herfsttinten, bessen, vruchten.

De heesters die dit najaar vol zitten met bessen, zijn de cotoneasters [dwergmispels; ML]. Prachtig mooie kleine oranjerode bessen, die goed aftekenen tegen de donkergroene bladeren met de diepliggende nerven. De achterkant van de blaadjes is lichtgroen, soms wat behaard. De nerven zijn rood. De takjes iets rood aangelopen.

Wat een schoonheid spreidt de natuur ten toon in de verschillende heesters! Gelukkig vindt men deze struikjes niet de moeite waard om te kappen en blijven zij over om de rijkdom van de natuur te verkondigen. Lees verder

Vrijdag 3 november 1944

De meidoorns staan in hun volle herfstpracht. Tussen de vele bruin-geel-groene blaadjes, die al meer en meer afvallen, zijn de vele vruchtjes, de rode bessen, te zien. Boordevol zijn de bomen.

Voor de merels is dit een feestmaal. Tok-tjok-tjok hoor je maar. Van tak op tak. Alsmaar bessen pikken. De jonge merels, die niet zo mooi zwart zijn en waarvan de snavel nog grauw is in plaats van geel, willen zich nog af en toe laten voeren, maar dat lukt niet meer. Zij moeten zelf zien aan hun kostje te komen.

De herfst spreidt op deze regenachtige dag laar overvloed en schoonheid ten toon. Lees verder

Donderdag 2 november 1944

Als de dag begint, is de lucht helder. De bijkans nog volle maan staat laag boven het westen. Onder de maan ziet men nog even de verdwijnende wolkenbank die de nacht zoveel regen bezorgd heeft. Donker en dreigend zijn deze wolken nog. De voorkant wordt reeds belicht door de zon.

In het oosten komt de zon tussen enige cirruswolkjes op. Zij vormen mooi rozerode, later oranjegouden strepen. De zon verschijnt als het ware door een deur van licht. De ruiten van de huizen weerkaatsen haar glans.

De vogels beginnen te tsjilpen en te kwetteren. Het belooft een mooie dag te worden. Lees verder

Woensdag 1 november 1944

Langs de tuinmuur groeit de klimop. De bladeren glimmen van de herfstmist. Ieder blad is op zichzelf reeds mooi. Het donkergroen driedelige (soms vijfdelige) blad met de lichte nerven. De achterkant is mooi lichtgroen.

Hoger tegen de muur zijn de bloeitakken. De bladeren zijn puntig, enkelvoudig. Aan het einde van het takje bevinden zich de bloemknoppen en de bloempjes. De kelkblaadjes zijn teruggeslagen. Kroon ontbreekt, de vijf meeldraden steken naar voren. Beneden aan het klimopblad.

Klim op, bloei en groei. Jaren lang. Lees verder

Dinsdag 31 oktober 1944

Vandaag las ik heel toevallig in een niet-p.v.*-boek onze schakelspreuk. Ogenblikkelijk las ik natuurlijk het stukje dat erbij hoorde. Er stond:

Alle mensen op de aarde vormen samen één grote schakel van liefde, want dit wil God zo. Hij wil niet dat de mensen oorlog voeren tegen elkaar, doch van elkaar houden en elkaar zoveel mogelijk helpen, zodat ieders liefdesschakel zo glanzend mogelijk wordt.

Het is een mooie gedachte om zo bij elkaar te horen als schakels uit één keten. Het is alleen zo jammer dat de mensen zo weinig met deze gedachte vertrouwd zijn. Wij zijn dat gelukkig wel. Lees verder

Maandag 30 oktober 1944

Het is nacht. Plotseling word ik wakker. Alweer zo’n V1! Houden ze nooit op? Langzaam sterft het geluid weg. Dan plotseling dringt de schoonheid van de maannacht tot mij door.

Het is kort na middernacht. De volle maan staat hoog in het zuiden. De zilveren stralen weerkaatsen in de regenplas op een schuurtje. De blaadjes van de struiken en heesters tekenen zich scherp af. Het licht en de schaduw variëren sterk in de maannacht. De hemel wordt helder belicht. Slechts enkele heldere sterren zijn zwak te zien. Het is vredig en stil.

Goede Nacht
Maantje houdt bij ons de wacht Lees verder